THE TASTE OF DAIQUIRI

FADE IN:

EXT. BEACH – DAY

Sunset approaching. Strong tides hitting the shores. The ambience is crowded. People moving here and there. Vendors are busy following the people.

A man in near thirties, seems mature and deep from his looks, ANTHONY and his lover JENNY, also in her end twenties, ambles over. The sand fills up the footprints made by them. Both remains silent and faces the horizon.

DISSOLVE TO:

EXT. INSIDE A CAR – NIGHT

Busy street. Anthony is driving. Jenny is sitting next to him. Soft MUSIC is played low. Both still looks deep, and Jenny more dejected but trying to look normal. After some minutes of drive Anthony slows down

ANTHONY

(Without giving a glance to Jenny)

Would you mind dropping in for a drink?

JENNY

(Surprised)

Hmm...Well. Sure

CUT TO:

INT. A PUB – NIGHT

Party ambience. Dim lighted hall. Rock Music played in the background. Anthony and Jenny moves across the dance floors and cubicle seats. They move upstairs to the deck and finds seats at the private corner space. They sits facing each other.

ANTHONY

(Smiling)

You might be surprised with the move. I know. Well, I believe, something special should end special.

JENNY

(With a dubious tone)

You think this is a great idea?

ANTHONY

(Smilingly)

Some motivation. Some stories too.

The WAITER arrives to take orders

WAITER

Sir, order please.

ANTHONY

(Turns to Jenny)

Shall I have the freedom to make the choice one last time?

JENNY

(Smiles sarcastically)

As if I had denied any.

ANTHONY

Well… this is special, I guess

ANTHONY (CONT’D)

(To waiter)

Daiquiri, two

WAITER

Sure, thank you.

He moves away.

  CUT TO:

INT. DANCE FLOOR - NIGHT

The music gets louder and the ambience gets heavy. More people joins the dance

CUT TO:

INT. UPPER DECK OF THE PUB – NIGHT

JENNY

What’s so special with Daiquiri?

ANTHONY

(Smiling)

16 doubles. What Hemmingway had drunk in one sitting! A legend indeed. A true fan of the drink. Moreover, having an origin from the land of revolutionaries- Cuba. What more needed to have love for this connoisseur classic!

JENNY

(Looking to the bar)

In that case, what’s your motivation? The legend or the revolution?

ANTHONY

The legend had his impressions always, to hope, to believe in luck. The revolution has its vigour, still. Besides the tastes have motivated too. Of life and love.

The waiter arrives and places the chilled cocktails in the table along with accompaniments and then leaves.

JENNY

(Tasting the cocktail)

Of life and love; the sourness that motivates. Well said dear, well said. For me it has its touch of revolution in the beginnings. The revolution of silence. The revolution of clashing eyes.

ANTHONY

(Tastes the drink)

Interestingly sweetness too has its role in Daiquiri. A blend of white rum, sugar syrup and lime juice is the one we are tasting. Well… the sweetness was sensed within the few words we conversed the next year. The sweetness of love.

CUT TO:

EXT. A LANDSCAPE – DAY

(FLASHBACK) Flashes to the images of their stages of relationship

 DISSOLVE TO:

INT. UPPER DECK OF THE PUB – NIGHT

JENNY

(Looking straight in his eyes)

You remember, when was the first kiss?

ANTHONY

(Placing the glass on the table)

The third year of sweetness. When the world had shrunk to just both of us.

JENNY

Sweetness nor sourness, the fifth year of ultimate desire, pleasure. A time for the major ingredient. The alcoholic refinement. Am I right Anthony?

ANTHONY

The key is to get the balance of ingredients right and the secret lies in knowing the flavours of your mind well. If you have your sense of taste right, Daiquiri gives better results in experiments. As one made by Hemmingway. What made him try more and more!

JENNY

(Smiling sarcastically)

So you mean, you never prefer perfectness? Of love and life?

ANTHONY

(Sipping the few remaining drops)

Now it has reached to an extent where nothing has to be dealt with. The sourness of ever echoing intimacy. I believe, marriage is the stage where the balance fails and love becomes too sour and sharp.

JENNY

(In a firm tone)

Sweet or sour, it depends upon the wavering mind. What remains common and what you revel in is the intoxication you find. Your taste of Daiquiri. The mix isn’t mine.

The waiter arrives again

WAITER

Sir, would you like to have another drink.

ANTHONY

(Smiling at Jenny)

For you, the end of a revolution, the change of tastes for me. The legend inspires now.

ANTHONY (CONT’D)

(To waiter)

A Hemmingway Daiquiri, for me… only for me.

FADE OUT:

ഇടവേള

സിഗരറ്റ്കുറ്റി ചവിട്ടിഞെരിച്ച് അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നു കയറുന്നു.
കാഴ്ചയൊരുക്കം...കാത്തിരിപ്പ്...
സമയത്തെ നാക്കിനടിയിൽ അലിയിച്ച് ,
സീറ്റിനടിയിലെ ഇരുളിലേക്ക് അവൻ നീട്ടിത്തുപ്പി.
സമയ സൂചികളെ കണ്ണുകളിലാക്കി,
അരണ്ടവെളിച്ചത്തിൽ കൗമാര കേളികളെ കുത്തിനോവിച്ചു.
ഇനിയും തീരാത്ത സമയത്തെ
തന്റെ ശരീരത്തിലും സ്പോഞ്ച്  കസേരയിലുമൊതുക്കി
മയക്കത്തിന് വിട്ടു

സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് അയാൾ ഉണർന്നു.
നായകനായി, വില്ലനായി, സഹനടനായി, തമാശക്കാരനായി.
കാരണവരായി, അച്ഛനായി, മകനായി.
ഇവിടെയും 'അവൾ' പുലയാട്ട് നടത്തുന്നു.
ചവച്ചുതീർത്തതിനും കണ്ടുതീർത്തതിനും ചവർപ്പ് തന്നെ.
ഇടവേളയുടെ ആർജ്ജവത്തിൽ പുച്ഛം മൂത്രപ്പുരയിൽ കൂവിതീർക്കുന്നു.

പിന്നീടത് വെറുമൊരു ചടങ്ങാണ്.
സമയത്തിന് ഓടിതീർക്കുവാനുള്ള
കാഴ്ചയുടെയും ശബ്ദത്തിന്റെയും കോലാഹലം.
അതിനിടയിൽ അവൻ ഞരങ്ങിമൂളിയത്
ആരാധകന്റെ ആര്പ്പുവിളിയിൽ ഒടുങ്ങിത്തീരുന്നു.

ഒടുക്കം വീണ്ടും അന്വേഷണം പോക്കറ്റിലേക്കാണ്.
ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഇടയിൽ,
ആ ചെറുചുരുൾ കൈപ്പിടിയിലാക്കി,
ഒറ്റയ്ക്ക് മറ തേടി ഓടുമ്പോൾ,
അവന്റെ സമയവും ഒടുങ്ങുകയാണ്.
ഇടവേളകൾക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെ...
അവന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സംവത്സരങ്ങളുടെ...

ഒരു കണ്ടുപിടിത്തം

ഞാന്‍ കണ്ണാടി
അവന്‍ കണ്ടുപിടിച്ചത്.
ആദിമനുഷ്യന്റെതല്ല, നവരാക്ഷസന്റെ.

ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ ചിരിച്ചിരുന്നു, കരഞ്ഞിരുന്നു,
അവന്റെ മുഖം വായിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷെ ഞാന്‍ എന്ന ഞാന്‍ നാളെയുടേതാണ്
ഇനി ഞാന്‍ കരയുക മാത്രം ചെയ്യും.

ഇന്നലെകളില്‍ ഞാന്‍ തീ ജനിപ്പിച്ചെങ്കില്‍
ഇവന്റെ ഞാന്‍ ഒരു യുദ്ധക്കോപ്പായിത്തീരണം.
അവനു കണ്ടുകൂടാത്തവനെ കൊന്നൊടുക്കേണ്ട
നാളെയുടെ അണുബോംബ്.

വീണ്ടും നാളെകളില്‍ ഞാന്‍ ഉയര്‍ത്തെണീറ്റെങ്കില്‍
എന്റെ കണ്ണുകളെ ഞാന്‍ തുറന്നു പിടിക്കും.
അവിടെ ഞാന്‍ കാണുന്നത് ഒരു ശവപ്പറമ്പാണ്
ചാരമായത് എന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചവനും കുറേ മനുഷ്യരും.
മനുഷ്യര്‍...ആ അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്ന എന്തോ ഒന്ന്!

AN ALTERNATIVE THIRST

[Loosely inspired from a Malayalam short play 'Daaham' by C.G Shanthakumar which discusses the Plachimada Coca Cola issue in Kerala and also a number of districts of India, where Coca Cola and its subsidiaries are accused of creating severe water shortages for the community by extracting large quantities of water for their factories, affecting both the quantity and quality of water.]

CHARACTERS

STRANGER (CITIZEN)

OLD MAN

DHOBI

CAPITALIST

(A stranger enters the stage, walks around in search of something)

STRANGER:  It has disappeared finally...better say they have seized it from us. Not even a single sign of the construct that existed since times and that too within a single night makes it a sceptical issue. It seems there is no witness for the issue other than this stray dog lying here. Hope it will have a story to say. (The stranger examines the lying dog with its eyes closed and even walks around the creature. The dog is unresponsive). Mere creature is said to be the man’s best friend and this is all a friend can do. I could have stayed here foreseeing the danger but instead sleep took me home. But still I wonder why there wasn't anybody to notice the whole act of seizure. (A man walks past the stranger) Here is a man. Let me have a try.

Did you see what happened here last night?

MAN: What happened? It seems to be perfect here. Even if something happened, how do I know such things? This is a strange place for me. Let me go (He walks away).

STRANGER:  (To the audience). If strangeness is the matter, let me take away my own stranger character, which makes it easier to investigate among you. I am a citizen and I like to be known as a responsible citizen than a doubtful stranger. The concern is all about a public well which used to be the major water resource of this region. It has disappeared overnight and that isn't a miracle. A conspiracy. Our drinking water resources for their poisonous coloured drinks. They call it ‘Cola’.

Let me get to a logical conclusion. Do you people know about the happening last night? I know you also cannot answer my query as sleep captured your eyes too. But if you too are making inspection on the issue we’ll wait for a person to give us a rational reply. Let me remind you again that I am a responsible citizen and I have the obligation to make you know the right. Wait...

(An old man crosses the scene and he is stopped by the citizen).

OLD MAN:  What is the reason in blocking my way? Let me go.

CITIZEN: I’m waiting for a perfect answer. I guess you have it.

OLD MAN: A perfect question can lead to a perfect answer.

CITIZEN: (To the audience). Explaining it all again is a monotonous task and now I am leaving it to you people.

OLD MAN: (As if listening to the audience for sometime). Yes...  I've got the clue. So the crisis is with the disappeared well and you believe that the ‘Killer Cola’ have seized it. Let it be the same. Even I don’t have a scientific explanation for the phenomenon. But think it the other way. They have only captured the construct and they can’t take away the resource from you.

CITIZEN: But what if they repeat the same. There is always a chance for such thing and that could lead to the depletion of water resources. I wonder why there isn't any law and order to stop such wrong.

OLD MAN: React...protest...that’s the way you can show the resistance. Find your own way in doing such. Let me find my own way...let me go.

CITIZEN: That wasn't a proper answer and wasn't the proper person too.

(A man with a huge bundle of clothes enters from the opposite side and he is a dhobi. He looks confused.)

DHOBI:  Crime...crime...at its peak...somebody give me an idea of what is happening here.

CITIZEN: What are you crying about? You have said ‘crime’ and me too is a victim of one such crime.

DHOBI: Too many victims to arise in such undemocratic situation. I usually come here at the pond to have water for my washing needs. But today it was all surprising to see a notice raised there. It says that the right to use the water is vested only with the ‘Killer Cola’ company from that day onwards.  I am wondering how such thing is possible.

CITIZEN: So that’s the issue, and it has somehow reached that extent. But can’t you find anything surprising here?

DHOBI: What...? The well! Where is it? What was happened?

CITIZEN: I too am searching for an answer for the same question. But does it make any sense in concerning about what happened here and at the pond? Rather it should be on the cause of such a happening, I believe.

DHOBI: What is most vital is to think about the later consequences. We’ll die of thirst without even a single drop of pure water and that’s what serious here.

CITIZEN:  Mere assessment of the consequences won’t end up things clearly. Roots must be analysed first. And that is what I am saying about the causes of the issue. Enquiry should go to the basic roots and that we must do as responsible citizens.

DHOBI: I do respect the future and that is what I am concerned about. I must keep the trust of my customers and that is how I earn. If it isn't possible here, I have to try finding solutions, try next means. And that is what I mean by responsibility. Let me find new waters.

CITIZEN: He too is gone. Now it is no time to wait for another escapist. I have decided to go directly to the capitalist entrepreneurs, the ‘Killer Cola’ company. (To the audience). If you are done with your sleep, think of joining me. No persuasion intended.

(He walks round the stage and waits at one corner. The Capitalist enters through the opposite side. Seeing the capitalist, the citizen starts raising slogans)

“No land for looters,

No space for exploiters,

No need for poison makers.

We need our waters back.

We want our rights done,                                                             

And we will fight till the very end.”

CAPITALIST: The usual voice of a very usual protest. But whom are you mentioning as ‘we’? I see only you here and you are the only person who turned up inquiring since last night. That seems interesting. Nobody other than you needs an answer. That alarms the common people’s acceptance of the change.

CITIZEN: I am not alone. And I represent a big population who are concerned with depletion water resources. (To the audience). But who am I representing? Who asked me to do the protest? The escapist community or the irrational beings? In fact I myself made the call. My inner psyche did it out of responsibility.

CAPITALIST: People concerned with ‘water’. Sounds too odd at this point. They are not concerned about anything. They love to live their life. They are turning rational. In fact the concept of water itself has turned old fashioned. Something we only like to mention in a socialist discourse.

CITIZEN: I better say that capitalists have been trying to tear down the rationality among us by instilling such irrational methods.

CAPITALIST: Still you tend to generalise the topic. Better understand that you only find it that way and not others. As capitalists we respect individual ideas, not common conscience.

CITIZEN: The issue isn't about rationality or irrationality. It is water. And I need solutions.

CAPITALIST: It’s isn't our headache. We only make profit, not solutions. But think about a change and adapting a new social setup. It makes no sense in fighting within a rotting system.

CITIZEN: Bur are you sure that it will be sustainable?

CAPITALIST: No more time to spend. Competitions ahead. Wish me good luck. Remember it is individual who the king here.

(He walks away)

CITIZEN:  Time to think better. It seems there are no perfect answers or perfect persons in this small world. So I shall not insist myself in getting everything perfect. It is the ever-changing social system that perfects one’s psyche. Here a new system is evolving. Sustainability is not a matter at all. Why always a fish in the water. Coming out of it and adapting to a new system shows the spirit of survival. So let me conclude without thinking deep as a way of perfecting myself. It is the water that made the issue in the system and it is the same that is calling for a change. And in acceptance of the social change, I declare that from today onwards I renounce the use of water and instead to drink, to bath, to wash and for all the other needs let ‘Killer Cola’ take the role. Let Cola substitute blood too.

(To the audience) Now this isn't a group of audience sitting in front of me. I see individuals. Only individuals. My issue is resolved so that I could sleep well. You may go back either to sleep or think. But be as individuals. Let the individuals win and democracy die.

(Curtain)

മുഖം

അവര്‍ ചില്ല് കണ്ണാടികളായിരുന്നു.

കാലം അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചും കരഞ്ഞും നിര്‍വൃതി പൂണ്ടു.

എല്ലാം കണ്ടും എല്ലാറ്റിനും മുഖം കൊടുത്തും അവര്‍ മടുത്തു.

രക്ഷയ്ക്കായി അവര്‍ പരസ്പരം നോക്കി തങ്ങളുടെ മുഖത്തെ കൊന്നു.

അവകാശികൾ

കേൾക്കാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത നിലവിളികൾ

കാലത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രം പോലെ വീണ്ടും മുഴങ്ങുമ്പോൾ,

കൂടെ എന്റെ നിശ്വാസവും കാറ്റിലമർന്നു.

എന്റെ മരണത്തിന്റെ കയ്യൊപ്പു ചാർത്തിയ ലാഭനഷ്ടങ്ങൾ

ഞാൻ നേടിയ ദേഹിയും

ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ട ദേഹവും മാത്രം.

മൂന്നാം നാൾ ഉയർത്തെണീറ്റത് എന്റെ മക്കളായിരുന്നു.

മരണത്തിന്റെ കയ്യൊപ്പ് രക്തത്താൽ മായ്ച്ച്

അവർ എന്റെ നഷ്ടത്തെ ലാഭമാക്കി.

അറവുശാലയിൽ വെട്ടിമുറിക്കപ്പെടുന്നതിനായി

എന്റെ ശരീരം കാത്തുകിടക്കുമ്പോൾ

പാപത്തിന്റെ പങ്ക് അവർ പരസ്പരം വീതിച്ചെടുത്തു.

ഉടഞ്ഞു തകർന്നത് തലമുറകളുടെ നിഴൽചിത്രം.

വറ്റിവരണ്ടത് വെളിച്ചത്തിന്റെ തടാകം.

ഇരുൾമറയിലെ കശാപ്പുശാലകളിൽ

ഇന്നും ചിന്തുന്നത് പഴമയുടെ രക്തം,

അറത്തുമാറ്റുന്നത് നന്മയുടെ മാംസം.

ഇന്നലെ മരണം എന്റെ അവകാശം മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ

മാംസത്തിന്റെ ലാഭത്തിൽ ഇന്നതെന്റെ മക്കളുടേയും.

വിശപ്പിന്റെ ഉത്തരമായി എന്റെ മാംസം മാറുമെങ്കിൽ

മരണത്തിന്റെ നാളത്തെ അവകാശികൾ എന്റെ ചെറുമക്കളാണു.

ഇൻഡ്യൻ റുപ്പീ : വില അർഹിക്കുന്ന ചിത്രം

മറ്റൊരു രഞ്ജിത്ത്‌ ചിത്രം കൂടി. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ഒരുപക്ഷേ ആ ചിത്രത്തോട്‌ പൂർണ്ണമായി നീതി പുലർത്തുവാൻ കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല. കാരണം താൻ തന്നെ മലയാള സിനിമയിൽ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത ഒരു കാഴ്ചാ സംസ്കാരത്തോട്‌ മടുപ്പ്‌ തോന്നി മറ്റൊരു വഴിയേ സഞ്ചരിക്കാൻ തീരുമാനമെടുത്ത്‌ ആ വഴിയേ മലയാളിയെ എങ്ങനെ സിനിമ കാണിക്കാം എന്നറിയിച്ചു തന്ന സംവിധായകന്റെ പ്രതിഭ തൊട്ടറിഞ്ഞ ചിത്രം എന്നു വേണം ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുവാൻ. രഞ്ജിത്ത്‌ വീശിയ മാറ്റത്തിന്റെ കാറ്റ്‌ കയ്യൊപ്പ്‌ മുതൽ ഇന്നിപ്പോൾ ഇൻഡ്യൻ റുപ്പീ വരെ എത്തിനില്ക്കുമ്പോൾ ഉത്തമമായ കഥാപാത്ര സൃഷ്ടിയുടെ ഉദാഹരണങ്ങളും മുന്നിൽ തെളിയുന്നു. കയ്യൊപ്പിലെ ബാലചന്ദ്രനെ പോലെ,പ്രാഞ്ചിയേട്ടനെ പോലെ ജയപ്രകാശും നമ്മുടെ നാട്ടിൻപുറത്തെവിടെയോ കണ്ട്മുട്ടാവുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ പരിച്ഛേദമാണു. കാശുണ്ടാക്കുവാൻ വേണ്ടി കറങ്ങി തിരിഞ്ഞ്‌ തെറ്റുകളിലേക്ക്‌ തെന്നി വീഴുന്ന യുവത്വത്തിന്റെ ഉദാഹരണമായി ജെ.പി. ചുറ്റും അയാളെ ആശ്രയിക്കുന്ന കുടുംബം, സുഹൃത്ത്‌, അയാൾ ആശ്രയിക്കുന്ന ചില ആളുകൾ. പുറമേ യാദൃശ്ചികമായി ജെ.പി യുടെ ജീവിതത്തിലെത്തി അയാൾക്ക്‌ വഴികാട്ടിയാവുന്ന ആച്യുതമേനോൻ എന്ന കഥാപാത്രം. ഇതെല്ലാം കൂട്ടിവായിച്ചാൽ ഇൻഡ്യൻ റുപ്പീ എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ഒരാകെ രൂപം തെളിയും. ഈ കണ്ണികൾ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുന്നതിൽ രഞ്ജിത്തിന്റെ തൂലിക പ്രകടിപ്പിച്ച അനുഭവപരിജ്ഞാനം പ്രകടമാണു.

ഇനി അഭിനയത്തിലേക്ക്‌...സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌ വർക്കിങ്ങ്‌ സൈറ്റുകളിൽ രായപ്പനെ ആയുധമാക്കുന്ന എന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ ഇനി വായിക്കേണ്ടതില്ല.(ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലോ..??) കാരണം പൃഥ്വിരാജ്‌ എന്ന നടൻ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച അഭിനയം ഈ ചിത്രത്തിൽ കാഴ്ച വച്ചിരിക്കുന്നു.പൃഥ്വിരാജ്‌ എന്ന നടനെ മെനഞ്ഞെടുത്ത രഞ്ജിത്ത്‌ തന്റെ മറ്റൊരു മികച്ച കഥാപാത്രത്തെ അയാളിൽ വിശ്വസിച്ച്‌ ഏല്പ്പിച്ചപ്പോൾ അത്‌ തെറ്റായിപ്പോയില്ലെന്നും മികച്ച ഒരു ഗുരുദക്ഷിണയാണിതെന്നും തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു. റിമ കല്ലിങ്കൽ തന്നിലേല്പ്പിച്ച കഥാപാത്രത്തെ തെറ്റല്ലാത്ത രീതിയിൽ മികവുറ്റതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഒരു മുഴുനീള കഥാപത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുവാൻ കിട്ടിയ അവസരം ടിനി ടോമും അത്യാവശം നന്നായി ഉപയോഗിച്ചു. ഇവരെക്കൂടാതെ മികച്ച അഭിനയം കാഴ്ചവച്ച ജഗതി ശ്രീകുമാർ, മാമുക്കോയ, രേവതി എന്നിവരും പ്രശംസ അർഹിക്കുന്നു. അപ്പോൾ അച്യുതമേനോൻ..?? ഇതാവും നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നത്‌. പറയാതെ വിട്ടതല്ല...പറയാൻ വാക്കുകളില്ല. കാരണം തിയേറ്റർ വിട്ടിറങ്ങിയാലും ഈ ചിത്രം നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ തങ്ങി നില്പ്പുണ്ടെങ്കിൽ അതിനു മുഖ്യമായ കാരണം തിലകൻ എന്ന അതുല്യ പ്രതിഭയുടെ അതിഗംഭീരമായ ഒരു തിരിച്ചുവരവിനു നിങ്ങൾ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു എന്നതു കൊണ്ടായിരിക്കണം.

ചില പരീക്ഷണങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങ്‌ പ്രകടമാണു. ഛായാഗ്രാഹകൻ എസ്. കുമാർ തന്റെ ക്യാമറ കൊണ്ട് തിരക്കഥയ്ക്കഭിമുഖമായി മറ്റൊരു കഥ പറയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നിപ്പോകുന്നു. യുവഛായാഗ്രാഹകർ ഒരുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു ചീറ്റിപ്പോകുന്ന ചില ഫ്രെയിമുകൾ കുമാർ അതേപടി അനുകരിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഷഹബാസ് അമൻ തന്റെ മനോഹര ഈണങ്ങളിലൂടെ മലയാള സിനിമാ സംഗീത രംഗത്ത് സ്ഥിരമായി ഒരു സ്ഥാനം നേടുമെന്നു പ്രത്യാശിക്കാം. “ഈ പുഴയും സന്ധ്യകളും” തന്നെ ഉദാഹരണം. ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും ചില രംഗങ്ങളിൽ ആവശ്യമില്ലാത്ത വലിച്ചുനീട്ടൽ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. കഥയിലേക്ക് എത്തിചേരാൻ സമയമെടുക്കുന്നതും ഈ ചിത്രത്തിന്റെ അപാകതയായി കണക്കാക്കാം. അന്ത്യത്തിൽ ചിത്രത്തിന്റെ കഥാതന്തു ജീവിതങ്ങളെ എങ്ങനെ പിന്തുടരുന്നു എന്നു വെളിവാക്കുവാൻ സംവിധായകൻ പ്രയോഗിക്കുന്ന രീതിയും അല്പം അപക്വമായോ എന്നു സംശയിച്ചുപോകാം.

ചിത്രത്തിന്റെ പരസ്യവാക്യത്തിൽ പറയുന്നതു പോലെ “ഇവനെ 100 ദിവസമെങ്കിലും ഓടിക്കണം. അത്‌ ചിത്രത്തിന്റെ മികവു കൊണ്ട്‌ മാത്രമല്ല. തട്ടുപൊളിപ്പുകളില്ലാത്ത നല്ല കഥയുള്ള മലയാള സിനിമകളുടെ വസന്തകാലത്തിന്റെ തിരിച്ചുവരവാണു ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന ഈ മാറ്റം എന്നു തെളിയിക്കുവാനും വേണ്ടി.